NEO INKA – ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ, ΔΥΝΑΜΩΣΕ ΤΟ!!!

ΓΙΝΕ Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΚΡΙΚΟΣ ΣΤΟ ΔΙΚΤΥΟ.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ TOY NEOY INKA ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Το Νέο ΙΝΚΑ δημοσιοποίησε πριν από μέρες τις προτάσεις του για τις τράπεζες.

Οι προτάσεις που δημοσιοποιήθηκαν δεν είχαν τον γνωστό απλό τεχνικό χαρακτήρα και δεν αναφέρονταν στην ρύθμιση Αλογοσκούφη (τέτοιες έχουμε κάνει και μπορείτε να τις βρείτε στο Site του Νέου ΙΝΚΑ).

Το ζήτημα είναι η υπέρβαση του πλαισίου που τίθεται κάθε φορά από άλλους, η δημιουργία και προβολή αιτημάτων που ξεφεύγουν από την στενή τεχνική λογική. Αιτημάτων που αποτελούν τα ελάχιστα αυτονόητα για την κοινωνία και έρχονται να θεραπεύσουν τις δυσβάστακτες για τους πολίτες συνέπειες των τακτικών των τραπεζών.

Για τον λόγο της καλύτερης κατανόησης των προτάσεων θα πρέπει να αναφέρουμε τα ακόλουθα:

Α. ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Θίξαμε το ζήτημα διότι η διαφάνεια προστατεύει τους πολίτες και εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία του πιστωτικού συστήματος. Επί σειρά ετών λειτουργούν στις τράπεζες τα «άδυτα». Έτσι όσοι μιλούν σήμερα για αντοχές και σταθερότητα απλώς υποθέτουν, εικάζουν, ακόμα και εύχονται. Την πραγματική κατάσταση δεν την γνωρίζει κανείς, εκτός από μία ολιγάριθμη ομάδα ανθρώπων «εντός» της κάθε τράπεζας.

Είναι σαφές πως οι μηχανισμοί αυτοί δεν παρέχουν καμία ασφάλεια στον πολίτη που συναλλάσσεται με τις τράπεζες. Οφείλουν να τηρούν την διαφάνεια και να ενημερώνουν.

Β. ΘΕΣΠΙΣΗ ΟΡΙΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΚΟ

Το ζήτημα είναι πραγματικά τεράστιο, πολύπλευρο και μας αφορά όλους.

Από όποια πλευρά και να το δει κανείς, είναι αναγκαία η θέσπιση ανωτάτων ορίων στην τοκοφορία των τραπεζικών συμβάσεων.

Νομικά η πρόταση έχει ως βάση, την υποχρέωση απάλειψης της αισχροκέρδειας και της κατάχρησης δικαιώματος. Πρόκειται για ρύθμιση με αυξημένη τυπική ισχύ σε όλα τα Ευρωπαϊκά δίκαια και νομικό θεμέλιο της συνοχής μιας κοινωνίας.

Τι αφορά:

Αφορά την κοινωνία μας και τους πολίτες που συναλλάσσονται με τις τράπεζες. Αφορά τους πολλούς, σχεδόν όλους και αυτούς προστατεύει, έναντι των λίγων που έχουν στα χέρια τους την διαχείριση του κινητηρίου μοχλού της σημερινής οικονομίας: το χρήμα. Η δραστηριότητά τους πρέπει να βρίσκεται εντός θεμιτών κοινωνικά ορίων για να μην γίνεται θηλιά στον λαιμό των Ελλήνων και παράγοντας που επηρεάζει αρνητικά την πορεία και το μέλλον της χώρας. Η απληστία και η κερδοσκοπία κάποιων ελαχίστων πρέπει να ελεγχθεί από τις κοινωνίες, ώστε να μην έχει την δυνατότητα να «καταδικάζει» εκατομμύρια ανθρώπους, κοινωνίες και κράτη.

Αφορά την εθνική οικονομία και την ανάπτυξη της χώρας, δεν μπορεί το χρήμα στην Ελλάδα να είναι «ακριβότερο» από ό,τι στις άλλες χώρες της Ε.Ε. . Στις δύσκολες μέρες που έρχονται για την οικονομία υπό την παραγωγική της διάσταση, πρέπει η Ελλάδα να έχει την δυνατότητα να στηρίξει την παραγωγή και την ανάπτυξή της και αυτό γίνεται σε μεγάλο βαθμό με την συγκράτηση των επιτοκίων και καθορισμό πλαισίων και θεμιτών, μη καταχρηστικών, ορίων.

Ο νεο-φιλελευθερισμός απέτυχε σε όσα υποσχόταν στον πολίτη και ο τραπεζικός κλάδος είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το πλαίσιο του «ελεύθερου ανταγωνισμού» είναι μία φενάκη με σχαστικό για την κοινωνία περιεχόμενο και τούτο αποδείχθηκε στο κλάδο – όπλο του νέο-φιλελευθερισμού: τον τραπεζικό τομέα. Όχι μόνο απέτυχε συνολικά και τοις πράγμασι κινούμενος αδηφάγα και επιθετικά απέναντι στις κοινωνίες και τους ανθρώπους , αλλά και απέδειξε τον αβάσιμο χαρακτήρα των θεωριών περί ελευθέρου ανταγωνισμού. Στον τραπεζικό τομέα δραστηριοποιούνται πολλές δεκάδες επιχειρήσεις, πολλές δεκάδες τράπεζες και κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για ολιγοπώλια που ελέγχουν την αγορά. Παραταύτα, οι αποκλίσεις στα προσφερόμενα προϊόντα, και κυρίως στον τόκο που αποτελεί το συμβατικό κέρδος για τις τράπεζες, ήταν μηδενικές και στην καλύτερη περίπτωση μηδαμινές έως ελάχιστες. Καταρρέει συνεπώς το θεώρημα ότι ο «ανταγωνισμός» λειτουργεί προς όφελος του πολίτη. Πάλι οι έχοντες τα μέσα καθορίζουν τις τιμές και στο σύστημα αυτό ανεξέλεγκτα, χωρίς γραμμές και δυνατότητες άμυνας από τις κοινωνίες, από τους πολλούς.

Για αυτούς και εκατοντάδες άλλους λόγους οφείλουμε ως κοινωνία να αυτοπροστατευτούμε από τους λίγους που θέλουν να κερδοσκοπούν, επιβάλλοντας κοινωνικώς αποδεκτά όρια στην δραστηριότητά τους. Για τους λόγους αυτούς προτείναμε δίκαιους τόκους και αξιώνουμε κανένα συνολικό ετήσιο επιτόκιο να μην είναι μεγαλύτερο από το διπλάσιο του επιτοκίου της Ε.Κ.Τ. ή το επιτόκιο διατραπεζικού δανεισμού (Euribor) + 80% . Εφαρμοστέο πάντα εκ των δύο το μικρότερο. Συνάμα κανένα επιτόκιο κατάθεσης δεν πρέπει να είναι μικρότερο από το επιτόκιο της Ε.Κ.Τ. μείον 0,5%. Αλλωστε, το περιθώριο κέρδους που προτείνουμε είναι ήδη πολύ υψηλό.

Γ. ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΔΑΝΕΙΩΝ & ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ

Εάν το ζήτημα των τόκων και επιτοκίων είναι το κομβικό στην σύναψη της συμβατικής σχέσης και το κόστος του χρήματος, το ζήτημα της καταγγελίας είναι η λυδία λίθος στην εξομάλυνση της πρακτικής λειτουργίας μιας σύμβασης. Πρόκειται για ένα τεράστιο όπλο στα χέρια του δανειστή, εν προκειμένω των τραπεζών. Διότι με την καταγγελία της σύμβασης, ως έχει σήμερα, γίνεται απαιτητό το σύνολο του δανείου και όχι μόνο οι τυχόν καθυστερούμενες οφειλές. Το θέτουμε και πάλι στην πρακτική για να καταστεί ευρύτερα κατανοητό και να τεθεί στην κοινωνική του διάσταση: εάν κάποιος δανειστεί από ένα φίλο του π.χ. 50.000 Ευρώ και συμφωνήσει να του επιστρέφει το δάνειο καταβάλλοντας 2.000 Ευρώ τον μήνα, η καθυστέρηση μιας δόσης στην κοινωνική (ορθή) ηθική των συναλλαγών σημαίνει ότι καθυστερούν και οφείλονται άμεσα 2.000 Ευρώ και όχι ολόκληρο το δάνειο. Η συμπεριφορά του δανειστή να ζητηθεί ολόκληρο το δάνειο κρίνεται ως καταχρηστική κοινωνικά. Ο Αστικός Κώδικας, ένα νομοθέτημα που εκφράζει τα κοινωνικά ήθη αιώνων, στο άρθρο 807 δίνει την κοινωνική νομική προτροπή να μην υπάρχει συνολική καταγγελία του δανείου.

Όμως στην λειτουργία των τραπεζών έχει θεσπιστεί το ακριβώς αντίθετο: η λογική του στραγγαλισμού του προσώπου που αδυνατεί, έστω προσωρινά, να ανταποκριθεί ακριβόχρονα στις δανειακές υποχρεώσεις. Όχι μόνο χρεώνεται με επιπλέον τόκους και βάρη, αλλά κυρίως καθίσταται οφειλέτης τους συνόλου του δανείου, ενός χρηματικού ποσού που φυσικά και αυτονόητα, αδυνατεί να καταβάλλει. Η κοινωνική καταχρηστικότητα της συμπεριφορά των τραπεζών έγκειται στο αποτέλεσμα: όλη η περιουσία του καθίσταται πλέον αντικείμενο αναγκαστικής εκτέλεσης, αντικείμενο εκποίησης υπέρ της τράπεζας – δανείστριας. Πόσοι και πόσοι συμπολίτες μας καταστράφηκαν, αρρώστησαν και έχασαν πικραμένοι την ζωή τους με αιτία αυτές τις συμπεριφορές ; Ας κοιτάξουμε δίπλα μας, ας σκεφτούμε … . Ακόμα και σε κακό υπολογισμό, απρονοησία και κακή πρόβλεψη εκ μέρους του δανειολήπτη να οφείλεται η μερική αδυναμία του να καταβάλλει εμπρόθεσμα κάποιες δόσεις, αυτό με τίποτα δεν δικαιώνει τέτοιες επιθετικές συμπεριφορές εναντίον του και μην ξεχνάμε πως πολλές φορές η αδυναμία του οφείλεται σε γεγονότα που δεν θα μπορούσε να προβλέψει (μια ασθένεια, μια αλλαγή των οικονομικών συνθηκών, όπως αυτή που διανύουμε).

Για τους λόγους αυτούς προτείνουμε καμία συνολική καταγγελία δανείου ή πίστωσης να μην μπορεί να γίνει, εάν η συνολική εκκρεμής οφειλή δεν είναι μεγαλύτερη του 30% του συνολικού ποσού της πίστωσης/δανείου που κάθε φορά οφείλεται. Τα οφειλόμενα ποσά που είναι ληξιπρόσθεσμα (π.χ. δύο δόσεις δανείου) παραμένουν οφειλόμενα και μπορεί η τράπεζα να τα διεκδικήσει, αλλά μόνο αυτά και τίποτα παραπάνω. Στην περίπτωση αυτή τοκοφορία υπερημερίας μπορεί να εννοηθεί μόνο για το εκάστοτε κατά την σύμβαση απαιτητό ποσό (καθυστερούμενες δόσεις) και όχι για το σύνολο της συμβάσεως.

Επίσης, με δεδομένο ότι σήμερα ισχύει τρίμηνο διάστημα μέχρι να τεθεί το δάνειο σε οριστική καθυστέρηση, η εμπρόθεσμη καταβολή δύο δόσεων πρέπει να ανανεώνει το τρίμηνο και ο δανειολήπτης να χρεώνεται μόνο τον τόκο υπερημερίας για το διάστημα της καθυστέρησης.

Υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν πως οι τράπεζες καραδοκούν να αρπάξουν τις περιουσίες των δανειοληπτών τους, πως χαίρονται με το πρόβλημα του δανειολήπτη, εμείς ανοικτά δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε κάτι τέτοιο, καλούμε όμως τις τράπεζες να αποδείξουν το αντίθετο. Τους δίνουμε την ευκαιρία με την πρότασή μας να αποδείξουν το αντίθετο.

Σε κάθε περίπτωση οι προτάσεις μας αυτές αποπνέουν κοινωνική συναλλακτική δικαιοσύνη, προστατεύουν τους πολλούς έναντι των λίγων και για αυτό θα πρέπει να αποτελέσουν καθολικό κοινωνικό αίτημα που θα αποκαταστήσει την κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή.

Δ. ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΔΑΝΕΙΩΝ

Προτείνουμε την δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης όλων των εκκρεμών, καθυστερούμενων ή καταγγελθέντων δανειστικών συμβάσεων. Είναι σαφές ότι, ιδίως σε μακροχρόνιες πιστωτικές σχέσεις, πρέπει να υπάρχει ελαστικότητα και ελευθερία των μερών να επανακαθορίσουν την συμβατική σχέση, χωρίς αγκυλώσεις, χωρίς επιβολή επαχθών όρων. Σήμερα οι ίδιες οι τράπεζες και οι συμβάσεις που επιβάλλουν είναι ιδιαίτερα ανελαστικές απέναντι στο ενδεχόμενο επαναδιαπραγμάτευσης, δεν το προβλέπουν καν !!!. Όταν και όπου υπάρχει επαναδιαπραγμάτευση οι όροι είναι ιδιαίτερα επαχθείς για τον δανειζόμενο. Μεγάλες προκαταβολές, υπερημερίες, υπέρογκοι τόκοι, τοκισμοί του συνόλου του δανείου, είναι μερικές μόνο από τις τακτικές που εφαρμόζουν. Ουσιαστικά αδύνατη είναι η επαναδιαπραγμάτευση σε μεγάλα δάνεια, όπως τα στεγαστικά, και οι όροι που επιβάλλουν οι τράπεζες είναι πάντα μονομερείς, «Λεόντιοι».

Είναι αυτονόητοι πως οι όροι της ζωής του δανειστή είναι πανεύκολο να ανατραπούν. Μπαίνοντας σε μία περίοδο ιδιαίτερης οικονομικής αβεβαιότητας η δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης είναι ένα μέτρο αναγκαίο για την προστασία εκατομμυρίων ανθρώπων.

Ποια διαπραγμάτευση όμως εννοούμε ως δίκαιη και αποτελεσματική ; οπωσδήποτε όχι την σημερινή. Πρώτα απ’ όλα η τράπεζα μόνο με ειδική αιτιολογία και για συγκεκριμένους λόγους θα μπορεί να αρνηθεί την επαναδιαπραγμάτευση και τροποποίηση της δανειστικής σύμβασης. Τα δικαίωμά της πρέπει να περιοριστεί μόνο σε καθολική αδυναμία του δανειζόμενου υπάρχουσα κατά το χρόνο επαναδιαπραγμάτευσης και αποδεδειγμένη από δικαστικές αποφάσεις. Η τοκοφορία, το επιτόκιο δεν πρέπει να αλλάζει από την ρύθμιση, ισχύει αυτό που αρχικά ίσχυε, αφού δεν πρόκειται για νέα σύμβαση, νέο δάνειο, αλλά για ανανέωση ενός ήδη χορηγηθέντος. Με τον τρόπο αυτό, εάν ένα δάνειο με αρχική 10ετή διάρκεια, μεταβληθεί σε 15ετές, οι προβλεφθέντες αρχικά τόκοι δεν μεταβάλλονται από την ρύθμιση. Μετά την λήξη της αρχικά συμφωνηθείσας διάρκειας (π.χ. 10ετία), θα ισχύουν οι τότε υφιστάμενοι κατά ποσοστό τόκοι.

Οι ίδιες οι ελληνικές τράπεζες μπορούν να αντιληφθούν ότι μια ρύθμιση σαν αυτή τις κατατάσσει μεταξύ των μη εχουσών καθυστερήσεις και εκκρεμότητες. Κάποιες καταβολές θα ακολουθήσουν που θα τις βοηθήσουν να ξεπεράσουν τα όποια προβλήματα ρευστότητας.

Είναι μια λύση, που επιλύει ακριβοδίκαια τα πράγματα. Η δυνατότητα ανανέωσης και επαναρρύθμισης της δανειστικής σύμβασης, θα εξυπηρετήσει συνολικά την κοινωνία μας.

Ε. ΤΕΛΙΚΗ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Επισημαίνουμε ότι έχουμε πολλάκις στο παρελθόν θέσει διάφορα ζητήματα και προτάσεις που ακούγονται από πολλούς τελευταία. Είναι ευνόητο πως είμαστε σε όλα σύμφωνοι, όπως στην κατάργηση του εξαμηνιαίου ανατοκισμού, στην προνομιακή για τις τράπεζες κεφαλαιοποίηση των τόκων, στον περιορισμό των συνολικών οφειλών, ιδίως όταν οι τόκοι υπερβαίνουν το κεφάλαιο, στον περιορισμό της κατάσχεσης της α’ κατοικίας. Συνπροτείνουμε και είμαστε αλληλέγγυοι σε τέτοιες προτάσεις, όμως το Νέο ΙΝΚΑ έρχεται να θέσει τα ζητήματα σε νέες βάσεις, με νέες προτάσεις που κατατείνουν και αποσκοπούν στην ύπαρξη μιας ελάχιστης, απαραίτητης για την κοινωνική συνοχή και συνέχεια, κοινωνικής προστασίας, μέριμνας και δικαιοσύνης, ιδίως στο θολό, αβέβαιο και έτι δυσοίωνο τοπίο του άμεσου μέλλοντος.

Αυτές είναι οι δικές μας θέσεις και θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους, ως κομμάτι της κοινωνίας μας και ως εκφραστής των αγωνιών και αναγκών της, για μια κοινωνία δίκαιη, μια κοινωνία ισότητας και κοινής ευημερίας, μια κοινωνία ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

Advertisements

Οκτώβριος 13, 2008 - Posted by | ΤΡΑΠΕΖΕΣ | , , , , ,

5 Σχόλια »

  1. Κε Διευθυντα,
    Βλεποντας την αδρανεια των εφημεριδων και των τηλεοπτικων μεσων να ενημερωσουν τους πολιτες για την κριση και της Ελληνικης Οικονομιας και να προφυλαξουν με γνωση τους Ελληνες πολιτες /καταναλωτες απεστειλα την παρακατω επιστολη σε 3 εφημεριδες την Δευτερα 14/9/2008.
    Με ανησυχει ιδιαιτερα το γεγονος που οι δημοσιογραφοι αρνουνται να εξετασουν σε βαθος την κατασταση της προκειμενης κρισης.
    Στην δικη σας εκτιμηση-ειναι Λογοκρισια?
    Συμμετεχω στο Βρετανικο Which? Consumers Association τα τελευταια 40 χρονια.
    Μετα τιμης
    Μαρια Συνεφια-Williamson-Κοινωνιολογος/ΣυμβουλοςΕπαγγελματικου Προσανατολισμου Αγια Παρασκευη
    mariaswilliamson@gmail.com

    «Παρακολουθω και εγω με αγωνια –σαν απλος πολιτης που βρισκω μπλεγμενη την οικογενεια μου στη δυνη του κακου-την εξελιξη της χρηματοπιστωτικης κρισης ιδιαιτερα τους 2 τελευταιους μηνες που εντατικοποιηθηκε η γρηγορη εναλλαγη των εικονων που φτανουν στα ματια μας απο ΗΠΑ/Ευρωπη/Ασια κλπ . Το ιδιο προσπαθω να κανω και με την δικη μας Οικονομια-με τεραστια δυσκολια διοτι η αναλυση βασει αδιασειστων αποδειξεων η λογικων επιχειρηματων βασικα στην Ελλαδα ειναι ανυπαρκτη. Οι αναλυσεις και γενικες αποψεις στην καλυψη των Ελληνικων πεπραγμενων στον τηλεοπτικο και (ιδιαιτερα δυστυχως-με ελαχιστες λαμπρες εξαιρεσεις) στο ειδησειογραφικο τυπο ειναι παντα …στο περιπου!!! Ενω η Βρετανικη ( Γερμανικη, Αμερικανικη κλπ –αλλα και η Αυστριακη, Ιρλανδεζικη, Πορτογαλικη ) Κυβερνηση βλεπουμε να επιβαλει την κεφαλαιοποιηση της Α η Β Τραπεζας με το φ η χ ποσο στην Ελλαδα μας οι Τραπεζες ‘δεν εχουν κανενα προβλημα’ και ‘ειμαστε τυχεροι’ για το α η β γενικολογο αιτιο. Ειμαι η μονη που δεν μπορω να καθυσηχασω?
    Αφου ειμαστε τοσο τυχεροι στην Ελλαδα ολη αυτη την περιοδο (ιδιαιτερα μετα το 2004 μεχρι σημερα ) πως οι τραπεζες κατεληξαν στα τελευταια χρονια να αλλαξουν την πολιτικη των δανειων που εξεδιδαν ‘σεμνα και σιωπηλα’ απο το να ειναι (i) βασει του ΕΚΤ σε (ii) EURIBOR /(iii) LIBOR?
    Δηλαδη απο 2% στο ‘περιπου’ 6-7% η απλα στον διπλασιο η τριπλασιο μηνιαιο κοστος στο οικογενειακο πορτοφολι?
    Που ηταν οι ενημερωτικες συζητησεις για ολες αυτες τις αλλαγες? Τι ειδους διαφανεια πραγματευεται το ‘τυχερο’ ελληνικο τραπεζικο συστημα? Με τι ευχολογιο διαμορφωνεται η καταναλωτικη συνειδηση?
    Τα γεγονοτα αυτα ωδηγησαν 12.000 νοικοκυρια (η 35-40.000 ατομα-με πολλα παιδια αναμεσα τους ) να εχουν χασει τα σπιτια τους. Προβλεπω ο αριθμος να πολλαπλασιαστει στο εγγυς μελλον μιας και η χρηματοπιστωτικη κατασταση εχει χειροτερεψει μαζι με τον πληθωρισμο και το ελλειμα κυβερνητικου μ ακρο-οικονομικου οραματος. Η σιγουρη πια υφεση θα κανει τα πραγματα για τα Ελληνικα Νοικοκυρια προοδευτικα χειροτερα.
    Θελω να προτεινω μια επι πλεον προταση-λυση για το συγκεκριμενο προβλημα-περαν του νεου νομοθετικου δοκιμιου της κυβερνησης για την προστασια των δανειολειπτων. Κιαυτο γιατι με ιδιαιτερη ανησυχια βλεπω το πως αντιμετωπιζουν τα δικαστηρια την παληα η (δυστυχως προβλεπω ο,τι θα δουν) και την νεα διαμορφωμενη λυση.
    Το Εγγυητικο Ταμειο των Τραπεζων (ΕΤΤ) να δημιουργηση ενα τμημα το οποιο να κλειθει να διευκολυνει τους δανειοληπτες που ειναι σε κινδυνο να χασουν το σπιτι τους μετα απο τα πρωτα 5.000ε σε οφειλες. Ας το καλεσουμε ‘ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ’. Ειναι προς το συμφερον και των Τραπεζων (και του ολου συστηματος) να εξερευνηθουν πολυαριθμοι τροποι που οι οικογενεις να μπορεσουν (και με πιθανη αναχρηματοδοτηση απο την ‘τυχερη Ελληνικη προνομιουχα θεση’??) να μεινουν στα σπιτια τους.
    Ισως ετσι αναγκασουμε και τις Τραπεζες να φερθουν πιο υπευθυνα στο μελλον. Αυτο ειναι και το βασικο σκηνικο της λυσης του Gordon Brown.
    Μετα τιμης
    Μαρια Συνεφια-Williamson-Κοινωνιολογος/ΣυμβουλοςΕπαγγελματικου Προσανατολισμου Αγια Παρασκευη
    mariaswilliamson@gmail.com >>

    Σχόλιο από Μαρια Συνεφια-Williamson | Οκτώβριος 16, 2008 | Απάντηση

  2. Μαρία συμφωνώ απόλυτα με όσα γράφεις.
    Σε καλώ στην δική μας μεγάλη «οικογένεια» της κοινωνίας. Γίνε μέλος του Ν.ΙΝΚΑ.

    Σχόλιο από DimKaramitsas | Οκτώβριος 18, 2008 | Απάντηση

  3. Δεν πρέπει να φερθούν μόνο οι τράπεζες υπεύθυνα αλλά και οι καταναλωτές. Τα διακοποδάνεια και τα καταναλωτικά δάνεια έδιναν και έπαιρναν μέχρι σήμερα. Μην τα θέλουμε όλα δικά μας.

    Σχόλιο από george | Νοέμβριος 2, 2008 | Απάντηση

  4. Αυτό που γράφει ο George πρέπει να είναι του Φώλια … .
    Εκείνο το αμιμητο με το τανγκό … .
    Επειδή δηλ. υπάρχουν και βλάκες που μετά την πλύση εγκεφάλου από τις διαφημίσεις των τραπεζων (πρέπει να απαγορευτούν γιατί είναι πιο επικίνδυνες από το τσιγάρο) ή από ανάγκη πήγαν και πήραν τέτοια δάνεια, θα πρέπει οι τράπεζες στην Ελλάδα να τους ληστεύουν ;

    Ολα δικά μας … λέει ο George … αυτά καταλαβαίνει φαίνεται το κομματικό του καθήκον.

    Σχόλιο από Babis o Flou | Νοέμβριος 3, 2008 | Απάντηση

  5. Αγαπητοι κύριοι,
    Ολο μιλάνε και μιλάνε οι ειδικοί στα πάνε διαφόρων εκπομπών ή στον έντυπο Τύπο για το θέμα της «ληστείας» των Τραπεζών στον απλό κόσμο και τις πιέσεις που οι εισπρακτικές εταιρείες ασκούν. Μήπως υπάρχει και κάποιος άλλος τρόπος ίσως για να σταματήσουν να υφίστανται τέλος πάντων τέτοια «βάρβαρα» για την εποχή μας μέσα ώστε οι Τράπεζες να ξεζουμίζουν τους καταναλωτές;Και ειδικά συγκεκριμένες Τράπεζες που δεν έχω κανένα προβλημα να κατονομάσω, στην κυριολεξία αν μπορούσαν να «βγάλουν κάποιον από το μνήμα» θα το έκαναν. Κι όλα αυτά πολλές φορές ακόμα και για καθυστέρηση πληρωμής της τάξεως των 10 ή των 15 ευρώ!!!! ΕΛΕΟΣ. ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ!!!

    Σχόλιο από ELENI | Φεβρουαρίου 13, 2009 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: