NEO INKA – ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ, ΔΥΝΑΜΩΣΕ ΤΟ!!!

ΓΙΝΕ Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΚΡΙΚΟΣ ΣΤΟ ΔΙΚΤΥΟ.

Πως οι γιατροί στις αναπτυσσόμενες χώρες συνταγογραφούν φάρμακα ανάλογα με τα δώρα που τους κάνουν οι φαρμακοβιομηχανίες;

Οι ασθενείς είναι στο έλεος των γιατρών και των φαρμακοβιομηχάνων. Ο ανταγωνισμός που επικρατεί στην αγορά σε συνδυασμό με την έλλειψη θεσμικού πλαισίου, δίνουν τα περιθώρια στους γιατρούς να συνταγογραφούν φάρμακα στους ασθενείς ακόμα και όταν εκείνοι δεν τα χρειάζονται ή σε ποσότητες που δεν είναι αναγκαίες για την πάθηση τους. Εν τούτοις το πρόβλημα εν τη γενέσει του δεν είναι τα κενά στην νομοθεσία αλλά αδυναμία επιβολής των ήδη υπαρχόντων νόμων.

Οι ασθενείς πάντα πιστεύουν ότι οι γιατροί λειτουργούν με γνώμονα το καλό του ασθενούς. Εν τούτοις οι περισσότεροι δεν είναι ενήμεροι για την επιρροή που έχουν οι φαρμακοβιομηχανίες και το μάρκετινγκ στις πρακτικές των γιατρών και άρα στην ίδια την θεραπεία καθενός από εμάς που νοσεί. Από το 1995 έως το 2005 τα χρήματα που επένδυσαν οι φαρμακοβιομηχανίες στο μάρκετινγκ δείχνουν και την σημασία που έχει για αυτές η εικόνα τους προς τα έξω. Μια έρευνα που διενεργήθηκε από την PricewaterhouseCoopers έδειξε ότι το 94% των βιομηχάνων πίστευαν ότι οι φαρμακοβιομηχανίες ξοδεύουν ένα πολύ μεγάλο μέρος του κεφαλαίου τους στην διαφήμιση. Σε έρευνα που διεξήγαγε η Consumers International επιχείρησε να ρίξει φως στις πρακτικές του σύγχρονου μάρκετινγκ που υιοθετούνται από τις φαρμακοβιομηχανίες τόσο στον αναπτυσσόμενο όσο και στον αναπτυγμένο κόσμο. Το πρωταρχικό μέσο που χρησιμοποιούν οι εταιρείες για να γίνει γνωστό το κάθε φάρμακο στον ασθενή είναι ο άνθρωπος που θα τους το συστήσει ή θα το συνταγογραφήσει δηλαδή ο γιατρός. Η έρευνα λοιπόν επικεντρώθηκε κυρίως στη συνεργασία κάτω από το τραπέζι μεταξύ γιατρών και φαρμακοβιομηχανίας.


Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το παράδειγμα ενός γιατρού του
Rafik Ibrahimsis από την Μαλαισία που μέσα σε διάστημα ενός μήνα, τον προσέγγισαν 16 πολυεθνικές εταιρίες και 9 τοπικής εμβέλειας. Οι εταιρίες αυτές δεν τον συνάντησαν μόνο για να του μιλήσουν από κοντά για τα φάρμακα που παράγουν και να τον ενημερώσουν για τις καινούργιες κυκλοφορίες. Μαζί τους πάντα υπήρχε και το λεγόμενο δωράκι…Ανάμεσα στα δώρα που του προσέφεραν ήταν και 9 lap tops, 5 δείπνα σε ακριβά εστιατόρια, 15 στυλό, 5 τσάντες, 6 cds με εκπαιδευτικά προγράμματα, 3 παιχνίδια για παιδιά, 30 ενημερωτικά φυλλάδια με τα προϊόντα της κάθε εταιρίας.

Στις αναπτυσσόμενες χώρες δεν υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να μπορέσει κανείς να παρακολουθήσει και να ελέγξει τις πρακτικές των εταιριών και των τρόπων που επιλέγουν για να προωθήσουν τα φάρμακα τους. Το 2004 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Φαρμάκων σε έκθεση του κατέδειξε ότι μόλις το ένα έκτο των χωρών είχαν ένα δομημένο νομικό σύστημα που ελέγχει τις φαρμακοβιομηχανίες, ενώ το ένα τρίτο δεν είχε καν συγκροτημένονομικό πλαίσιο. Για το λόγο αυτό κανείς καταλαβαίνει πόσο δύσκολο είναι να καταγράψει τις παρανομίες της κάθε εταιρίας.

Το παράδειγμα της Ινδίας

Ακόμα και στην Ινδία , που αποτελεί μια αναδυόμενη οικονομία με μία αυτόνομη φαρμακευτική αγορά και που είναι μια κοινωνία πατερναλιστική, δεν υπάρχει ισχυρό νομικό πλαίσιο να περιβάλει την αγορά φαρμάκων. Σύμφωνα με την Εποπτεύουσα αρχή φαρμάκων της Ινδίας , προκειμένου η αγορά να ελέγχεται επαρκώς, χρειάζεται να τετραπλασιαστεί ο αριθμός των ελεγκτών υγείας και από 700 να γίνει 3000.

Οι θιασώτες της λελογισμένης χρήσης φαρμάκων ισχυρίζονται ότι οι αρχές της Ινδίας κωλυσιεργούν στην έκδοση απόφασης για την κατάργηση φαρμάκων που έχουν ήδη απαγορευτεί σε άλλες χώρες. Ο γιατρός C. J. Shisho τονίζει ότι τουλάχιστον 6 φάρμακα με αμφίβολες παρενέργειες ακόμη προμοτάρονται χωρίς να έχει παρέμβει καμιά αρμόδια αρχή.

Η Βραζιλία όπως και η Ινδία αποτελεί ένα ακόμα παράδειγμα που αποδεικνύει τους περιορισμούς που υπάρχουν στο υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο. Το 2005 η γιατρός Patricia de Caryalho στο Sao Paolo μάζεψε από την Βραζιλία, τις ΗΠΑ, και την Βρετανία, διαφημιστικά περιοδικά αφιερωμένα στον τομέα της ψυχιατρικής και τα συνέκρινε. Διαπίστωσε λοιπόν ότι οι διαφημίσεις για το ίδιο ακριβώς φάρμακο διέφεραν πολύ από χώρα σε χώρα. Στη Βραζιλία για παράδειγμα οι διαφημίσεις παρέλειπαν πληροφορίες που είχαν να κάνουν με τους περιορισμούς στη χρήση, τις παρενέργειες καθώς και κάποιες προφυλάξεις που πρέπει να παίρνουν ορισμένοι ασθενείς όταν χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο φάρμακο.

H φαρμακοβιομηχανία αντιτίθεται σε κάθε είδους νομοθετική παρέμβαση από τις κυβερνήσεις που θα αφορά στην διαφήμιση και στο μάρκετινγκ των προϊόντων της, ισχυριζόμενη ότι αυτά τα δύο εργαλεία αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της επικοινωνίας τους και της προσπάθειας τους να ενημερώσουν τους καταναλωτές για τα νέα εξελιγμένα φάρμακα τους και τις ιδιότητες τους. Ο Φαρμακευτικός Σύλλογος αλλά και ο κώδικας δεοντολογίας μάρκετινγκ στον οποίο υπάγονται οι φαρμακοβιομηχανίες ανάλογα και με το νομοθετικό πλαίσιο κάθε χώρας προσπαθούν να ελέγξουν τις πρακτικές των εταιριών θέτοντας ένα πλαίσιο λειτουργίας. Εν τούτοις, η έρευνα της CI κατέδειξε ότι τόσο στην Ευρώπη όσο και στις αναπτυσσόμενες αγορές το υπάρχον πλαίσιο λειτουργίας δεν επαρκεί για να προστατέψει τους καταναλωτές από την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους και τους ασυνείδητους γιατρούς που χορηγούν φάρμακα με βάση το συμφέρον τους και το τι τελικά θα βάλουν στην τσέπη τους.


Οι επιπτώσεις του ανεύθυνου μάρκετιγκ

Οι αναπτυσσόμενες χώρες αντιμετωπίζουν πολλές προκλήσεις που αφορούν σε θέματα υγείας, ως αποτέλεσμα της φτώχειας και του υποανάπτυκτου συστήματος υγείας, για το λογο αυτό θα ήταν άδικο να επιρρίψουμε ευθύνες μόνο στην βιομηχανία φαρμάκων. Η ερώτηση που γεννάται είναι εάν εντός αυτού του πλαισίου οι πρακτικές του μάρκετιγκ που ακολουθούνται υποκρύπτουν προσπάθειες να βελτιώσουν την ήδη άναρχη κατάσταση ή όχι και η απάντηση είναι όχι.

Ακούγεται εξωφρενικό είναι όμως αληθινό! Υπολογίζεται ότι στις αναπτυσσόμενες χώρες πάνω από το 50% των φαρμάκων που συνταγογραφούνται δεν θα έπρεπε είτε γιατί το συγκεκριμένο φάρμακο δεν είναι το πλέον κατάλληλο για την συγκεκριμένη περίπτωση ασθένειας, είτε γιατί στον ασθενή δεν θα έπρεπε να του χορηγηθεί κανένα φάρμακο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, οι φαρμακευτικές εταιρίες έχουν κατηγορηθεί ότι εκμεταλλεύονται την έλλειψη της ανεξάρτητης πληροφόρησης που έχουν στην διάθεση τους οι γιατροί αλλά και οι καταναλωτές. Λόγω της απουσίας αυτής όλοι εξαρτώνται από την ενημέρωση που έχουν από τις εταιρίες οι οποίες και τους ενημερώνουν για τα φάρμακα και το πώς εξελίσσονται. Όταν λοιπόν οι πληροφορίες που έχουν οι ενδιαφερόμενοι είναι παραπλανητικές είναι αναμενόμενο να είναι εξίσου λάθος και η συνταγογράφηση.

Όπως αναφέραμε και παραπάνω, το 50% των φαρμάκων που χορηγούνται στις αναπτυσσόμενες χώρες δεν θα έπρεπε να συνταγογραφείται. Το πρόβλημα επιτείνεται όταν οι εταιρίες παρέχουν στις συσκευασίες παραπλανητικές πληροφορίες για το συγκεκριμένο φάρμακο. Η έρευνα δείχνει ότι και το 50% των πολιτών χρησιμοποιούν λάθος φάρμακα σε λάθος περίπτωση, είτε από μόνοι τους είτε από λάθος συνταγογράφηση. Τέτοια μεγάλα επίπεδα παράλογης χρήσης έχουν καταστροφικά αποτελέσματα για την υγεία των ανθρώπων. Το Ινστιτούτο Ανάπτυξης της Μεγάλης Βρετανίας συμπέρανε ότι οι φτωχοί άνθρωποι συχνά λαμβάνουν ανεπαρκή θεραπεία σε σύγκριση με τα χρήματα που ξοδεύουν προκειμένου να θεραπευτούν και αυτό είναι πραγματικά λυπηρό.

Επειδή όσα αναφέρθηκαν παραπάνω δεν αφορούν μόνο τις υπό ανάπτυξη χώρες, αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση σε μικρότερο ίσως βαθμό και προκειμένου να μην διαιωνίζονται τέτοιες καταστάσεις οι νομικοί σύμβουλοι του Νέου INKA, μετά το διεθνές συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 26 Ιουνίου 2006 από το Νέο ΙΝΚΑ και την Consumers International για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της Ευρωπαϊκής Έρευνας “Branding the Cure” (η οποία πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το WHO, το ICRT και οργανώσεις μέλη της CI) συνέγραψαν και δίνουν στην δημοσιότητα μια πρόταση ψηφίσματος για τα προβλήματα που προκύπτουν από τις ανωτέρω καταστάσεις που αφορά σε όλον τον πλανήτη.

Εμείς ως μέλη του Νέου ΙΝΚΑ το θέτουμε σε ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ και περιμένουμε τις απόψεις σας:

ΧΑΡΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΓΑΘΟΥ

1. Το φάρμακο αποτελεί κοινωνικό αγαθό. Η εμπορική χρήση του φαρμάκου υποχωρεί και είναι πάντοτε ήσσονος σημασίας έναντι του κοινωνικού του σκοπού και χρήσης.

2. Άπαντες πρέπει να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στα φάρμακα και τα φαρμακευτικά μέσα θεραπείας. Η τιμή πώλησης των φαρμάκων πρέπει πάντοτε να παρέχει τη δυνατότητα στους πολίτες της χώρας – καταναλωτές στους οποίους απευθύνεται να μπορούν να το λάβουν για θεραπεία χωρίς να αναλώνουν σημαντικό μέρος του εισοδήματός τους Η τιμή των φαρμάκων πρέπει να είναι αντίστοιχη με το μέσο ετήσιο εισόδημα των πολιτών κάθε χώρας. Το ποσοστό κέρδους των παραγωγών και εμπόρων φαρμάκων πρέπει να ελέγχεται και να προκαθορίζεται, ούτως ώστε να εξυπηρετείται και να εξασφαλίζεται ο κοινωνικός του χαρακτήρας.

3. Το φάρμακο αποτελεί επιστημονικό μέσο και εφεύρεση απευθυνόμενη στο σύνολο των παγκόσμιων κοινωνιών . Σε περίπτωση ανάγκης χρήσης φαρμάκων από σημαντικά τμήματα του πληθυσμού μιας χώρας, όταν οι οικονομικές συνθήκες είναι απαγορευτικές για την χρήση του από μεγάλο μέρος του πληθυσμού, τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας και βιομηχανικής ιδιοκτησίας υποχωρούν έναντι του κοινωνικού συμφέροντος και χαρακτήρα του φαρμάκου. Διεθνής επιτροπή της UNICEF (ή άλλου παγκόσμιου οργανισμού) ορίζει το εφ άπαξ αντίτιμο που πρέπει να καταβληθεί στην εταιρεία παραγωγό ούτως ώστε το φάρμακο να μπορεί να διατεθεί στην συγκεκριμένη αγορά με το ελάχιστο κόστος. Επιτροπή του ελέγχοντος οργανισμού επιβλέπει την ορθή τήρηση των ανωτέρω και απαγορεύει την παράνομη εξαγωγή σε άλλα κράτη.

4. Απαγορεύεται η χρήση των φαρμάκων από κράτη και μηχανισμούς εξουσίας για σκοπούς άλλους από αμιγώς ιατρικούς. Ως έκφραση της ανωτέρω αρχής απαγορεύεται το εμπάργκο και κάθε είδους παρεμπόδιση στην προμήθεια και χρήση φαρμάκων. Ουδείς δύναται να παρεμποδίσει ή επηρεάσει με άλλο τρόπο την επάρκεια της αγοράς σε φάρμακα, προκαλώντας έλλειψη αυτών. Σε κάθε περίπτωση πολέμου ή λήψης κάθε είδους μέτρων η επάρκεια σε φάρμακα δεν επιτρέπεται να μειωθεί με κανένα τρόπο και μέσο άμεσο και έμμεσο. Οι παραβάτες τιμωρούνται ποινικά, αστικά και διοικητικά από κρατικά και διεθνή δικαστήρια.

5. Το φάρμακο απευθύνεται σε επιστήμονες και ασθενείς. Η διαφήμιση και προώθηση με εξωεπιστημονικά μέσα απαγορεύεται. Όποιος άμεσα ή έμμεσα λαμβάνει δώρα ή οποιεσδήποτε άλλες παροχές προκειμένου να συνταγογραφήσει ή προωθήσει την κατανάλωση κάποιου φαρμάκου τιμωρείται με ειδικό ποινικό αδίκημα. Με την αυτή ποινή και βαρύ πρόστιμο τιμωρείται ο επιχειρηματίας που εισαγάγει στην αγορά και χρησιμοποιεί τέτοιες πρακτικές.

6. Οι φαρμακευτικές εταιρείες υποχρεούνται να μην ξοδεύουν για προώθηση των προϊόντων τους περισσότερο από 10% όσων δαπανούν για την έρευνα. Τα χρήματα που ορίζονται ως χρησιμοποιητέα για την προώθηση των φαρμάκων, διαχειρίζονται από δημόσιο οργανισμό με κοινωνική συμμετοχή προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για την επιστημονική τεκμηρίωση και αξιολόγηση των φαρμάκων (π.χ, συνέδρια). Τα αποτελέσματα αυτών είναι δημοσιευτέα από τις εταιρείες παραγωγούς.

7. Απαγορεύεται η διαφήμιση της χρήσης φαρμάκων και κάθε μέθοδος προώθησης των φαρμάκων εκτός της δημοσίευσης τεκμηριωμένης επιστημονικής μελέτης.

8. Απαγορεύεται η προσφορά παροχών στους καταναλωτές με σκοπό την χρήση από αυτούς συγκεκριμένου φαρμάκου (ως πρακτική μάρκετινγκ). Εξαιρετικά επιτρέπεται η ανωτέρω πρακτική υπό την μορφή έκπτωσης σε χρήστες συγκεκριμένου φαρμακευτικού σκευάσματος και εφόσον αυτοί κάνουν χρήση πέραν του εξαμήνου και κατά την σύμφωνη γνώμη του θεράποντος ιατρού αποτελούν μακροχρόνιους ή ισόβιους χρήστες.

9. Οι φαρμακευτικές εταιρείες οφείλουν να παρέχουν στους καταναλωτές πλήρη πληροφόρηση σχετικά με την επιστημονική τεκμηρίωση των αποτελεσμάτων της χρήσης κάθε φαρμακευτικού σκευάσματος στις οδηγίες χρήσης του . Απαγορεύεται η θέση στην κυκλοφορία φαρμάκου χωρίς να έχει διαπιστωθεί με αποδεκτό επιστημονικά τρόπο η αποτελεσματικότητά του και οι τυχόν παρενέργειες αυτού.

10. Οι φαρμακευτικές εταιρείες οφείλουν να παρέχουν στους καταναλωτές πλήρη και αναλυτική πληροφόρηση σχετικά με την σύσταση του φαρμάκου και τις δραστικές ουσίες του, την τοξικότητα, την δοσολογία και γενικά κάθε απαραίτητη πληροφορία για την ασφαλή χρήση του.

11. Οι φαρμακευτικές εταιρείες οφείλουν να παρέχουν στους καταναλωτές σαφείς και πλήρως κατανοητές πληροφορίες σχετικά με τις παρενέργειες κάθε φαρμάκου, μαζί με συμβουλές υπό τον τύπο : εάν νοιώσετε Χ τότε αυτό μπορεί να οφείλεται στο Ψ , συμβουλευτείτε τον Ω ή πράξετε το Υ.

12. Σε περίπτωση βλαβών ή και θανάτου στους καταναλωτές από την λήψη φαρμάκων η ευθύνη (ποινική, αστική και διοικητική) περιλαμβάνει κάθε περίπτωση αμέλειας πλην της ελαφράς, εκτός εάν δεν τηρηθούν οι διατάξεις του παρόντος, οπότε η ευθύνη είναι πλήρης και αντικειμενική. Θεσπίζεται μαχητό αποδεικτικό τεκμήριο υπέρ του καταναλωτή εφόσον διαπιστωθεί από την επιστημονική έρευνα ότι η χρήση συγκεκριμένου φαρμάκου προκάλεσε την βλάβη.

13. Η επιστημονική έρευνα και η δημιουργία φαρμάκων ιδιαίτερης σπουδαιότητας επιβραβεύεται ηθικά και υλικά με αντίστοιχα σημαντικά χρηματικά ποσά και βραβεία από το κράτος.

14. Θεσπίζονται ποινικές, αστικές και διοικητικές κυρώσεις στους παραβάτες των ανωτέρω ανάλογα με την βαρύτητα της πράξεως, τον κίνδυνο που προκαλείται και το οικονομικό συμφέρον του δράστη.


«Μέλη του Νέου ΙΝΚΑ»

Advertisements

Νοέμβριος 15, 2007 - Posted by | Blog

4 Σχόλια »

  1. Θα πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι η διαφάνεια στην πληροφόρηση σε ότι αφορά στο marketing είναι ζωτικής σημασίας για τους καταναλωτές, που πρέπει να ενημερώνονται πλήρως για την καταλληλότητα των φαρμάκων που πωλούνται και συνταγογραφούνται.
    Η ανάγκη ενημέρωσης των καταναλωτών γίνεται όλο και πιο σημαντική, καθώς οι εταιρίες βρίσκουν νέους και συγκαλυμμένους τρόπους για να επηρεάσουν την γνώμη των καταναλωτών, όπως φαίνεται και από τα ανωτέρω.
    Θεωρώ την πρωτοβουλία συτή του νέου ΙΝΚΑ πολύ σημαντική για την υγεία των πολιτών – καταναλωτών ολόκληρου του κόσμου και νομίζω ότι πρέπει να υπογράψουμε το ψήφισμα αυτό όσοι περισσότεροι γίνεται.

    Λήδα Ανδριανού

    Σχόλιο από Λήδα Ανδριανού | Νοέμβριος 15, 2007 | Απάντηση

  2. Πολύ καλό θέμα και με κοινωνικές προεκτάσεις.

    Είναι ευρέως γνωστό ότι οι «ντόχτορες» έχουν ιδιαίτερες σχέσεις με τις φαρμακοβιομηχανίες και βέβαια αυτό δεν είναι αποκλειστικό μας φαινόμενο. Ανάλογες πρακτικές είχα ακούσει πριν από αρκετό διάστημα και στο Γαλλικό κανάλι και μάλιστα κάποια προβλήματα είναι σχεδόν πανομοιότυπα με τα δικά μας.

    Φαίνεται ότι τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται. Είναι πάντως λυπηρό το φαινόμενο οι ανάγκες των ανθρώπων για θέματα ζωής και θανάτου να γίνονται αντικείμενο στυγνής κερδοσκοπίας.

    Σχόλιο από sultansswing | Νοέμβριος 15, 2007 | Απάντηση

  3. Στην ιστοσελίδα του ΣΦΕΕ (Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος) http://www.sfee.gr υπάρχει ο Κώδικας δεοντολογίας που συνέταξε ο ΣΦΕΕ στο πλαίσιο της δραστηριότητός του, ορίζοντας το κανονιστικό πλαίσιο για την προώθηση φαρμακευτικών προιόντων ανθρώπινης χρήσης με γνώμονα την επαγγελματική ευθύνη, την ηθική και την διαφάνεια. Η εφαρμογή του έχει στόχο να προσφέρει σε όλους τη βεβαιότητα ότι η συνταγογράφηση των φαρμακευτικών προιόντων γίνεται με βάση τα πλεονεκτήματα τους και τις συγκεκριμένες ιατροφαρμακευτικές ανάγκες του κάθε ασθενή.

    Ο Κώδικας Δεοντολογίας αναθεωρήθηκε τελευταία φορά το Μάρτιο του 2007 ώστε να εναρμονιστεί με την ισχύουσα εθνική και κοινοτική νομοθεσία.

    Απευθύνεται σε όλες τις εταιρίες μέλη του ΣΦΕΕ και στην ευρύτερη επιστημονική κοινότητα των επαγγελματιών υγείας.

    Γενικά στον Κώδικα αναπτύσσονται οι αρχές και διαδικασίες που πρέπει να εφαρμόζονται κατά την προώθηση των συνταγογραφούμενων φαρμάκων στους επαγγελματίες υγείας (ιατρούς, φαρμακοποιούς, νοσηλευτές κλπ.) καθώς και στην πληροφόρηση που απευθύνεται στο κοινό για θέματα υγείας.

    Την πρωτοβουλία αυτορρύθμισης των φαρμακευτικών εταιριών πρέπει να την σεβαστούμε και να την τιμήσουμε! Τον Κώδικα να τον μελετήσουμε! Πρέπει όμως τόσο οι φαρμακευτικές εταιρίες όσο και η ευρύτερη κοινότητα επαγγεματιών υγείας να τιμάνε τις δεσμεύσεις τους! Για να δούμε τι θα γίνει!

    Tatoo

    Σχόλιο από Tatoo | Νοέμβριος 15, 2007 | Απάντηση

  4. Αγαπητές συντρόφισσες και σύντροφοι
    Εχουμε καταλάβει με τι καρτέλ έχουμε να κάνουμε ;
    Ποση βρωμιά έχει συσσωρευθεί; πόσο κινδυνεύει όποιος τα βάζει με την ΚΑΜΟΡΑ των Φαρμακοβιομηχανιών;
    Ας γράψει η Σήλια για το Συνέδριο που οργάνωσε το Νεο ΙΝΚΑ με την Consumers International και το τι έγινε στην χώρα της φαιδράς ξεπουλημένης πορτοκαλέας ….

    Σχόλιο από dimkaramitsas | Νοέμβριος 16, 2007 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: