NEO INKA – ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ, ΔΥΝΑΜΩΣΕ ΤΟ!!!

ΓΙΝΕ Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΚΡΙΚΟΣ ΣΤΟ ΔΙΚΤΥΟ.

Bιοκαύσιμα… Ένας πολλά υποσχόμενος κόσμος…

Πρώτες ύλες που θα αντικαταστήσουν το πετρέλαιο, που θα είναι αρκετά πιο «καθαρές» για το περιβάλλον, θα χρησιμοποιούν φυσικές πρώτες ύλες και θα αυξήσουν τις θέσεις εργασίας. Ο κόσμος των βιοκαυσίμων, που θα παράγονται από ελαιοκράμβη, ζαχαρότευτλα, ηλίανθο και μεταλλαγμένο καλαμπόκι, είναι ένας υπερβολικά πολλά υποσχόμενος κόσμος για να… είναι αληθινός. Βέβαια, προς το παρόν η μονοκαθεδρία του πετρελαίου δεν απειλείται (πώς άλλωστε;) και τα λεγόμενα βιοκαύσιμα καταλαμβάνουν μόλις το 2% της παγκόσμιας παραγωγής καυσίμων συνολικότερα. Οι προτάσεις βέβαια είναι το ποσοστό αυτό να διευρυνθεί. Άραγε γιατί; 

Το ισοζύγιο που ισορροπεί ανάμεσα στις γεωπολιτικές σκοπιμότητες και στους οικονομικούς στόχους (μαζί και η κερδοσκοπία που σταθερά προσκολλάται ως… μύκητας σε κάθε νέα υποσχόμενη οικονομική δραστηριότητα) προς τα πού γέρνει; Η έννοια «ισοζύγιο» αποδεικνύεται έννοια «κλειδί» για το ζήτημα που εξετάζουμε. Ποιους και γιατί συμφέρει αυτή η διεύρυνση; Πρόκειται για μια επιλογή που θα επιμεριστεί (άνισα έστω) σε όλη την κοινωνική και πλανητική πυραμίδα; Ήδη ως προς αυτό αρθρώνεται και ακούγεται ένας σοβαρός (για να μπορεί να αγνοηθεί) αντίλογος. Πολύ περισσότερο όταν γνωρίζουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε.Ο Πρόεδρος Bush ανακοίνωσε τη στρατηγική συμμαχία με τη Βραζιλία, που μαζί με τις ΗΠΑ είναι οι μεγαλύτεροι παραγωγοί παγκοσμίως, για την παραγωγή αιθανόλης (η βραζιλιάνικη αιθανόλη θεωρείται πιο αποδοτική), αλκοόλ δηλαδή που θα παράγεται από τις προαναφερόμενος πρώτες ύλες και θα εισέρχεται στα ρεζερβουάρ, δηλώνοντας ότι έτσι «θα δοθεί τέλος στην ενεργειακή εξάρτηση από τα εχθρικά κράτη», όπως αυτό της Βενεζουέλας. Καθόλου τυχαίο το παράδειγμα σε σχέση με το γεωπολιτικό χώρο στον οποίο αναφέρεται η συμφωνία.

Στην ΕΕ από το 2003 υπάρχει κοινοτική οδηγία που επιτάσσει τη χρησιμοποίηση βιοκαυσίμων στις ευρωπαϊκές μεταφορές και εκκρεμεί το εμπορικό-νομικό πλαίσιο της νέας αγοράς που, απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα, δεν θα αργήσει να καθοριστεί, οι κανόνες του «παιχνιδιού» δηλαδή θα τεθούν. Για να απαντήσουμε στο ερώτημα τι προκαλεί αυτό το ενδιαφέρον και πού γέρνει το ισοζύγιο πολιτικής-οικονομίας, θα πρέπει να εξετάσουμε δύο άλλα ισοζύγια που αναφέρονται στα βιοκαύσιμα, παρακολουθώντας την επιχειρηματολογία του αντίλογου που ακούγεται. Το ενεργειακό ή πράσινο ισοζύγιο και το ισοζύγιο της φτώχειας και του πλούτου. Το πράσινο ισοζύγιο. Ως προς το πρώτο, αμφισβητείται η ίδια η… ονομασία και η ουσία των βιοκαυσίμων, με την έννοια ότι είναι τα καθαρά και, εν πολλοίς, οικολογικά καύσιμα του μέλλοντος. Θέτουν το…βιο εντός εισαγωγικών, με απλά λόγια. Θα απαιτηθεί, σύμφωνα με τα παραπάνω, ένα τεράστιο και ανισοβαρές ενεργειακό ισοζύγιο, ένα τεράστιο ενεργειακό κόστος για να παραχθούν τα «βιοκαύσιμα». Θα απαιτηθεί ενέργεια 29% περισσότερη από αυτή που παράγεται για την… παραγωγή αιθανόλης προκειμένου η αιθανόλη να είναι ενεργειακά αποδοτική ως καύσιμο! Το παράλογο του πράγματος περιγράφει έρευνα αμερικάνικου πανεπιστήμιου. Τι θα είναι η παραπανίσια 29% ενέργεια; Λιπάσματα, ψεκάσματα, εντατική παραγωγή, διυλιστήρια αιθανόλης που θα λειτουργούν με… καύσιμη ύλη αέριο και κάρβουνο! Επιπλέον θα χρειαστούν ατέλειωτοι όγκοι πρώτων υλών για την παραγωγή σε παγκόσμιο επίπεδο ενός αναιμικού πλεονάσματος αιθανόλης. Γύρω στα 80 εκατομμύρια τόνους, αν υπολογιστούν οι σημερινές δυνατότητες παραγωγής και η σχέση παραγωγών-καταναλωτών αιθανόλης παγκόσμια, σύμφωνα με άρθρο που δημοσίευσε ο Φιντέλ Κάστρο αυτή τη χρονιά στην εφημερίδα «Γκράμνα» («Η διεθνοποίηση μιας γενοκτονίας»). 

Η ανατροπή αυτής της σχέσης και η αύξηση του πλεονάσματος μόνο με καταστροφική επέκταση σε βάρος των φυσικών πηγών και της οικολογικής ισορροπίας μπορεί να περιγραφεί. Σύμφωνα με αξιωματούχους του ΟΗΕ, 80.000 στρέμματα δάσους πρόκειται να αποψιλωθούν στον Αμαζόνιο (και αποψιλώνονται ήδη) για την αύξηση της παραγωγής αιθανόλης. 

Η εντατική (και ελάχιστα εναλλακτική) μονοκαλλιέργεια, με τη χρήση τοξικών λιπασμάτων και επικίνδυνων εντομοκτόνων, θα είναι το αποτέλεσμα της μετατροπής της αγροτικής παραγωγής σε βιομηχανική πρώτη ύλη και μάλιστα ενεργειακή.

Τα μεγαθήρια των μεταλλαγμένων θα βρουν τον ιδανικό χώρο επέκτασης και εδραίωσης. Το ποιοι οδηγούν την κούρσα των επενδύσεων στην παραγωγή αιθανόλης το αποδεικνύει: «Ολες οι επιχειρήσεις μεταλλαγμένων -Monsanto, Syngenta, Dupon, Dow, Bayer, BASF- έχουν επενδύσει σε καλλιέργειες για την παραγωγή βιοκαυσίμων. Κι έχουν ήδη κλείσει συμφωνίες με τις Cargill, Archer, Daniel Midland, Bunge που ελέγχουν το παγκόσμιο εμπόριο δημητριακών», επισημαίνει ο Ερικ Χολτ Χιμένες, συντονιστής της οργάνωσης Food First. Πώς μπορεί να γίνει διαφορετικά όταν μια πρώτη ύλη που ο βασικός της ρόλος είναι επισιτιστικός (είτε έμμεσα -ελαιοκράμβη- είτε άμεσα -καλαμπόκι) μεταλλάσσεται σε καύσιμο; Εδώ βρίσκεται η βάση της διαστροφής, και αυτό μας οδηγεί στο δεύτερο και κρίσιμο ισοζύγιο…

 Η φανερή και αυταπόδεικτη επίπτωση της επέκτασης παραγωγής της αιθανόλης βρίσκεται στην αύξηση της τιμής των σιτηρών. Τόσο των πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται άμεσα για παραγωγή αιθανόλης, όπως το καλαμπόκι, όσο και των υπόλοιπων σιτηρών, καθώς μέσα από το πλέγμα της οικονομικής συμπληρωματικότητας ή της ανταγωνιστικότητας που συνδέει μεταξύ τους τα δημητριακά οι αυξήσεις θα μεταφέρονται (π.χ. η επέκταση της χρήσης του καλαμποκιού θα μειώσει τις εκτάσεις για καλλιέργεια σιταριού, πράγμα που θα συμβάλει στην άνοδο των τιμών και του σιταριού – το σενάριο αυτό ήδη εκτυλίσσεται στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει το ίδιο το αμερικάνικο υπουργείο Γεωργίας). Κατά το υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ, φέτος μειώθηκαν κατά 50% οι καλλιέργειες σιτηρών λόγω της στροφής προς το «αιθαλούχο» καλαμπόκι, ενώ ανεπηρέαστες δεν έμειναν ούτε οι ζωοτροφές, οι τιμές των οποίων εκτινάχθηκαν στο 60% πάνω! 

Οι ίδιες πηγές κάνουν λόγο για εκτόξευση των τιμών του καλαμποκιού πάνω από το 78% της ισχύουσας τιμής. Ο Lula δίνει αντίστοιχα ποσοστά (ως επιτυχία!) για το βραζιλιάνικο (και οκτάκις πιο αποδοτικό) καλαμπόκι. Οι οργανώσεις αγροτών του μεξικανικού Νότου και των ακτημόνων της Βραζιλίας (οι Sim Terra) καταγγέλλουν αύξηση μέχρι και 400% στις τιμές του καλαμποκιού. Να σημειωθεί εδώ πως το καλαμπόκι αποτελεί το βασικό δημητριακό της αμερικάνικης ηπείρου. Η τορτίγια (η γνωστή μεξικανική πίτα του μαζικού, λαϊκού φαγητού) αυξήθηκε 60% μέσα σε ένα χρόνο μόνο και μόνο στη βάση των σχεδιαζόμενων επεκτάσεων στην παραγωγή αιθανόλης!  

Το δίλημμα (που θέτουν ευαίσθητοι και πιθανόν τίμιοι οικολόγοι) αν θα ευνοήσουμε τα 800 εκατομμύρια ιδιοκτητών αυτοκινήτων του πλανήτη ή θα δώσουμε τροφή στα 900 εκατ. πεινασμένους και στα 1,3 δισ. των φτωχών του πλανήτη θα μπορούσε να τεθεί αν επρόκειτο για μια κοινωνία που ειλικρινά προβληματιζόταν γύρω από πραγματικά διλήμματα. Μπορεί όμως να μας προβληματίσει.

Απόσπασμα από την εφημερίδα Προλεταριακή Σημαία

Advertisements

Σεπτεμβρίου 13, 2007 - Posted by | Blog, ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΠΡΟΪΟ |

1 σχόλιο »

  1. ΠΑΡΑΘΈΤΒ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ (ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΉ ΣΗΜΑΙΑΙ)

    Η εντατική (και ελάχιστα εναλλακτική) μονοκαλλιέργεια, με τη χρήση τοξικών λιπασμάτων και επικίνδυνων εντομοκτόνων, θα είναι το αποτέλεσμα της μετατροπής της αγροτικής παραγωγής σε βιομηχανική πρώτη ύλη και μάλιστα ενεργειακή.
    Τα μεγαθήρια των μεταλλαγμένων θα βρουν τον ιδανικό χώρο επέκτασης και εδραίωσης. Το ποιοι οδηγούν την κούρσα των επενδύσεων στην παραγωγή αιθανόλης το αποδεικνύει: «Ολες οι επιχειρήσεις μεταλλαγμένων -Monsanto, Syngenta, Dupon, Dow, Bayer, BASF- έχουν επενδύσει σε καλλιέργειες για την παραγωγή βιοκαυσίμων. Κι έχουν ήδη κλείσει συμφωνίες με τις Cargill, Archer, Daniel Midland, Bunge που ελέγχουν το παγκόσμιο εμπόριο δημητριακών», επισημαίνει ο Ερικ Χολτ Χιμένες, συντονιστής της οργάνωσης Food First. Πώς μπορεί να γίνει διαφορετικά όταν μια πρώτη ύλη που ο βασικός της ρόλος είναι επισιτιστικός (είτε έμμεσα -ελαιοκράμβη- είτε άμεσα -καλαμπόκι) μεταλλάσσεται σε καύσιμο; Εδώ βρίσκεται η βάση της διαστροφής, και αυτό μας οδηγεί στο δεύτερο και κρίσιμο ισοζύγιο…
    Το μονόζυγο της πείνας
    Η φανερή και αυταπόδεικτη επίπτωση της επέκτασης παραγωγής της αιθανόλης βρίσκεται στην αύξηση της τιμής των σιτηρών. Τόσο των πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται άμεσα για παραγωγή αιθανόλης, όπως το καλαμπόκι, όσο και των υπόλοιπων σιτηρών, καθώς μέσα από το πλέγμα της οικονομικής συμπληρωματικότητας ή της ανταγωνιστικότητας που συνδέει μεταξύ τους τα δημητριακά οι αυξήσεις θα μεταφέρονται (π.χ. η επέκταση της χρήσης του καλαμποκιού θα μειώσει τις εκτάσεις για καλλιέργεια σιταριού, πράγμα που θα συμβάλει στην άνοδο των τιμών και του σιταριού – το σενάριο αυτό ήδη εκτυλίσσεται στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει το ίδιο το αμερικάνικο υπουργείο Γεωργίας). Κατά το υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ, φέτος μειώθηκαν κατά 50% οι καλλιέργειες σιτηρών λόγω της στροφής προς το «αιθαλούχο» καλαμπόκι, ενώ ανεπηρέαστες δεν έμειναν ούτε οι ζωοτροφές, οι τιμές των οποίων εκτινάχθηκαν στο 60% πάνω!
    Οι ίδιες πηγές κάνουν λόγο για εκτόξευση των τιμών του καλαμποκιού πάνω από το 78% της ισχύουσας τιμής. Ο Λούλα δίνει αντίστοιχα ποσοστά (ως επιτυχία!) για το βραζιλιάνικο (και οκτάκις πιο αποδοτικό) καλαμπόκι. Οι οργανώσεις αγροτών του μεξικανικού Νότου και των ακτημόνων της Βραζιλίας (οι Sim Terra) καταγγέλλουν αύξηση μέχρι και 400% στις τιμές του καλαμποκιού. Να σημειωθεί εδώ πως το καλαμπόκι αποτελεί το βασικό δημητριακό της αμερικάνικης ηπείρου. Η τορτίγια (η γνωστή μεξικανική πίτα του μαζικού, λαϊκού φαγητού) αυξήθηκε 60% μέσα σε ένα χρόνο μόνο και μόνο στη βάση των σχεδιαζόμενων επεκτάσεων στην παραγωγή αιθανόλης! Τι πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αρνητικών επιπτώσεων για τα λαϊκά στρώματα.

    Το δίλημμα (που θέτουν ευαίσθητοι και πιθανόν τίμιοι οικολόγοι) αν θα ευνοήσουμε τα 800 εκατομμύρια ιδιοκτητών αυτοκινήτων του πλανήτη ή θα δώσουμε τροφή στα 900 εκατ. πεινασμένους και στα 1,3 δισ. των φτωχών του πλανήτη θα μπορούσε να τεθεί αν επρόκειτο για μια κοινωνία που ειλικρινά προβληματιζόταν γύρω από πραγματικά διλήμματα. Μπορεί όμως να μας προβληματίσει.

    Εχουμε να κάνουμε με τον καθόλου ευαίσθητο, ανειλικρινή ιμπεριαλισμό, οπότε αποκτούν μεγαλύτερη σημασία τα λόγια του Τσάβες ότι για 25 γαλόνια αιθανόλης απαιτείται ποσότητα φυτών ικανή «να θρέψει ένα άτομο για έναν ολόκληρο χρόνο». Οπως επίσης και τα λόγια του Κάστρο στο γράμμα του στην εφημερίδα «Γκράμνα», όπου προδικάζει ότι η μετατροπή της τροφής σε καύσιμο, αν εφαρμοστεί ως γενική φόρμουλα, «ισοδυναμεί με διεθνοποίηση της γενοκτονίας».
    Το μικρό πλεόνασμα αιθανόλης, σύμφωνα με τον Κάστρο, δεν θα καλύψει ούτε το 15% «των αχόρταγων αυτοκίνητων τους», θα προκαλέσει όμως τεράστια επισιτιστική καταστροφή αφού απαιτεί το 50% της καλλιεργήσιμης γης στις ΗΠΑ και το 30% της ΕΕ – επικαλείται και ο ίδιος τα στοιχεία που παραθέτει ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ Loek Boonekamp.
    Ολοι συμφωνούν ότι σε αυτό το πλαίσιο μόνο η ιμπεριαλιστική οικονομία των ΗΠΑ μπορεί να στηρίξει την αύξηση της παραγωγής αιθανόλης, αφού η παραγωγή αιθανόλης στις ΗΠΑ είναι σήμερα κερδοφόρα λόγω των κρατικών επιδοτήσεων, των δασμών στις εισαγωγές της και των υψηλών τιμών πετρελαίου. Και εδώ διακρίνεται αρκετά καθαρά ο ρόλος του «καταργημένου» ιμπεριαλιστικού έθνους-κράτους που με το ειδικό και γενικό βάρος του ευνοεί τους «παίκτες» που θέλει στη νέα παγκόσμια αγορά. Να λοιπόν και τα ζητήματα ελέγχου της αντιρρυπαντικής (sic) παραγωγής των βιοκαυσίμων (και ας αυξάνονται οι φωνές ότι θα προκαλέσει πολύ χειρότερη ρύπανση από το πετρέλαιο).
    Απαντώντας το ερώτημα
    Τίθεται έτσι προς απάντηση το ερώτημα: Αν όντως έτσι έχουν τα πράγματα, αν η «ανταποδοτικότητα» -για να χρησιμοποιήσουμε έναν δημοφιλή όρο της σημερινής καπιταλιστικής πραγματικότητας- της αιθανόλης είναι αμφισβητήσιμο μέγεθος, γιατί αυτή η επιμονή; Γιατί υποδεχόμενος στο Καμπ Ντέιβιντ τον πρόεδρο Λούλα ο Μπους μίλησε για μια «πρωτοβουλία σε παγκόσμια κλίμακα, ένα είδος OPEC της αιθανόλης που θα εξασφαλίσει το σταθερό εφοδιασμό με βιοκαύσιμα»; Γιατί παρουσιάζεται ως η «μπίζνα» του μέλλοντος; Πετρελαϊκοί όμιλοι, αυτοκινητοβιομηχανίες και πολυεθνικές της αγροτοβιομηχανίας και των μεταλλαγμένων σπόρων έχουν ήδη επενδύσει σε αυτήν τεράστια ποσά, μαζί με τους μεγάλους κερδοσκόπους των παγκόσμιων χρηματιστηρίων όπως ο Τζορτζ Σόρος. Η ιμπεριαλιστική λογική της αποδοτικότητας πολλές φορές έχει μικρή σχέση με την απλή λογική μιας πολιτικής οικονομίας, της απλής εμπορευματικής οικονομίας.
    Σαφώς πρόκειται για ένα πεδίο έντονης κερδοφορίας και μάλιστα με τρόπον τέτοιο που εξασφαλίζει τον εκμηδενισμό των άλλων. Στους «άλλους» περιλαμβάνονται οι ταραξίες της περιοχής αλλά και γενικότερα οι φτωχοί και οι ενδιάμεσες χώρες που θέλουν να σηκώσουν κεφάλι, οι ανταγωνιστές. Καθόλου δεν σημαίνει κάτι τέτοιο πως δεν θα υπάρξει μια έντονη κερδοφορία (και κερδοσκοπία) γύρω από την αιθανόλη. Και πως σε αυτό το πεδίο δεν θα προσπαθήσουν να παίξουν και όσοι από τους «άλλους» μπορούν προκειμένου να μη βρεθούν εκτός νυμφώνος. Οι Ευρωπαίοι, π.χ., δεν βιάζονται προς το παρόν, αλλά για κακό και για καλό έχουν διαμορφώσει και αυτοί τα πλάνα τους ώστε μέχρι το 2010 το 5,7% των ευρωπαϊκών μεταφορών να διεξάγεται με αιθανόλη (με τόση ακρίβεια!).
    Προφανώς και με τους καπιταλιστικούς όρους η αιθανόλη δεν αποτελεί την ενεργειακή απάντηση του συστήματος.

    Υπάρχει όμως και η λεγόμενη «διπλωματία» της αιθανόλης. Ο Μπους, κανακεύοντας τις ηγεμονικές και κερδοσκοπικές φιλοδοξίες της βραζιλιάνικης αστικής τάξης, επιχειρεί να δημιουργήσει ρήγμα στο αντιφατικό και ιδιόμορφο (έτσι και αλλιώς) μέτωπο οικονομικής και πολιτικής χειραφέτησης που εξελίσσεται στην «πίσω αυλή» των ΗΠΑ. Πρόκειται για διόλου ευκαταφρόνητη παράμετρο του ζητήματος.

    Κοντά στ’ άλλα, στη χώρα μας δύο μπλοκ ετοιμάζονται να ορμήσουν στο… μέλι, αξιοποιώντας την ευρωπαϊκή οδηγία που με καθυστέρηση τεσσάρων χρόνων σκέφτηκε να εφαρμόσει η κυβέρνηση. Από τη μια οι «πετρελαιάδες» και από την άλλη η υφαντουργία. Μάλιστα, επειδή δεν αρκούν τα εγχώρια ζαχαρότευτλα και η ελαιοκράμβη, θα γίνονται και εισαγωγές! 23 διεκδικητές και 14 επιχειρήσεις ετοιμάζονται να παράγουν εξαπλάσια ποσότητα βιοντίζελ από αυτήν που έχει ζητήσει το υπουργείο Ανάπτυξης! Και αυτό όταν σε αξιοσημείωτη κλίμακα αρκετοί αγρότες έχουν ενθαρρυνθεί να εγκαταλείψουν πατροπαράδοτες καλλιέργειες για τα βιοκαύσιμα.

    Μη βιαστούμε να κριτικάρουμε τον παρακατιανό και αεριτζήδικο ντόπιο καπιταλισμό για την έλλειψη προγραμματισμού, για κινδύνους ερημοποίησης της οικονομίας κ.λπ. Αυτά μπορεί να αποδειχτούν… πταίσματα σε σχέση με την ερημοποίηση που θα αφήσουν πίσω τους αν τα σχέδια για την παραγωγή βιοκαυσίμων των επιτελείων του «καθαρού» και δήθεν «εξορθολογισμένου» καπιταλισμού εφαρμοστούν (ή αν εγκαταλειφτούν αφού έχουν «εκπληρώσει» το στόχο τους, πράγμα που οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα). Που έχει βέβαια… όνομα: ιμπεριαλισμός. Εν προκειμένω, και… βιολογικός!
    Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Προλεταριακή Σημαία».

    Είναι βεβαίως γνωστό στους παρεπιδημούντες τα Ιεροσόλυμα ότι η εξωκοινοβουλευτική αριστερά είναι τις περισσότερες φορές μπροστά από τις εξελίξεις.
    Θέτω σε συζήτηση το ζήτημα το βιοκαυσίμων και περιμένω τις θέσεις σας:
    Η δική μου θέση:
    ΟΧΙ στα βιοκαύσιμα διότι δεν μπορεί να πεινάσουν περισσότερο οι άνθρωποι για να τρώνε τα αυτοκίνητα και οι λοιπές ενεργοβόρες μηχανές και αυτοί που τα παράγουν !!!
    Εξέταση της καλλιέργειας βιοκαυσίμων μόνο σε μη καλλιεργημένες επί 20 και πλέον έτη εκτάσεις και μόνο εφόσον διαπιστωθεί επιστημονικά ότι δεν θίγουν το περιβάλλον και κυρίως ότι δεν κατασπαταλούν τα αποθέματα νερού.
    Η πατρίδα μας έχει αξιοποιήσιμες πηγές ανανεώσιμων μορφών ενέργειας που δεν θίγουν το περιβάλλον και την κοινωνία, σε αυτές πρέπει να στραφούμε, με γνώμονα την κοινωνία και όχι τον πλουτισμό των πολυεθνικών.
    σ.σ. Μέχρι σήμερα μόνο το ΚΚΕ έχει ταχθεί κατά των βιοκαυσίμων, οι υπόλοιποι συμφωνούν …

    Σχόλιο από dimitriskaramitsas | Σεπτεμβρίου 13, 2007 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: